Jak pielęgnować ranę po elektrokoagulacji

Martyna Szyszka
Martyna Szyszka 19/07/2022
Ostatnia aktualizacja 2022/07/19 at 2:20 AM
Jak pielęgnować ranę po elektrokoagulacji

Jeśli niedawno poddałeś się elektrokoagulacji, możesz zastanawiać się, jak pielęgnować ranę po zabiegu. Chociaż jest to bezpieczna procedura, są pewne rzeczy, które powinieneś zrobić po zabiegu, aby uniknąć możliwych blizn. W tym artykule omówimy możliwe opcje leczenia i skutki uboczne, a także zalecenia dotyczące pielęgnacji w domu.

Blizny po elektrokoagulacji

Elektrokoagulacja jest uznaną procedurą usuwania blizn. Technika ta jest szczególnie skuteczna w przypadku niszczenia głębokich tkanek i hemostazy chirurgicznej. Jest często stosowana w leczeniu trichoepithelioma, niepowikłanego raka podstawnokomórkowego i małych raków płaskonabłonkowych. Chociaż w dużej części piśmiennictwa mówi się o kiretażu i elektrokoagulacji, to jednak elektrokoagulacja może być lepszym rodzajem fali dla wszystkich, z wyjątkiem najbardziej powierzchownego zniszczenia tkanek.

Elektrokoagulacja wykorzystuje prąd wysokiego napięcia do koagulacji tkanek. Ten prąd o wysokim napięciu ma wyższe natężenie i penetruje głębiej niż elektrodesykacja. Metoda ta powoduje hemostazę i może być wykonywana przy użyciu elektrod monopolarnych lub bipolarnych. Elektrokoagulacja monopolarna polega na dotknięciu krwawiącego naczynia bezpośrednio elektrodą, natomiast elektrokoagulacja bipolarna wykorzystuje kleszcze bipolarne. Zabieg powoduje minimalne krwawienie, ale może powodować przejściowe białe plamy i blizny.

Elektrokoagulacja jest najczęściej stosowanym rodzajem elektrochirurgii w przypadku nowotworów skóry. Wykonuje się ją poprzez zastosowanie prądu elektrycznego do drutu, który umieszcza się nad leczonym obszarem. Elektroda jest zazwyczaj cienkim drutem wolframowym, który wytwarza prąd o niskim napięciu i wysokim natężeniu.

Badania wykazały, że elektrokoagulacja zmniejsza ryzyko nawrotu choroby. Kilka dużych serii chorych, w tym duże badanie z Mayo Clinic, wykazało korzystne wyniki. Autorzy badania zauważyli, że jedna trzecia pacjentów poddanych elektrokoagulacji przeżyła co najmniej pięć lat. W innym badaniu odnotowano zachęcające wyniki u 77 pacjentów, z medianą obserwacji wynoszącą 4,7 roku.

Procedura może pozostawić minimalne blizny, jeśli zostanie wykonana prawidłowo. Elektrokoagulacja jest najbardziej skuteczna, gdy jest stosowana na zmiany skórne i leżące pod nimi tkanki. Jednak przed rozpoczęciem elektrokoagulacji skóra musi być całkowicie sucha. W przeciwnym razie nagromadzona krew zmniejszy skuteczność zabiegu elektrochirurgicznego.

Inne wpisy:  Elektrokoagulacja kapilarna - co to jest?

Elektrokoagulacja jest zabiegiem inwazyjnym, obarczonym poważnymi skutkami ubocznymi. Musi być wykonywana przez wykwalifikowanego lekarza. Procedura ta powinna być wykonana tylko po dokładnej konsultacji z licencjonowanym chirurgiem kosmetycznym. Pacjenci muszą zrozumieć ryzyko i potencjalne powikłania przed poddaniem się elektrokoagulacji. Może ona spowodować uszkodzenie skóry i nie powinna być próbowana wyłącznie z powodów kosmetycznych.

Opcje leczenia

Opcje leczenia ran po elektrokoagulacji powinny skupiać się na etiologii, w tym na zakażeniu i zapaleniu, miejscach ucisku, chorobie żylnej i cukrzycy. Oprócz nieopioidowych leków przeciwbólowych, leczenie niechirurgiczne może obejmować leki przeciwzapalne, steroidy i fenotiazyny.

Skuteczność elektrokoagulacji zależy od rodzaju choroby i stopnia nawrotów. Niektóre rodzaje zmian są bardziej narażone na nawroty. Elektrokoagulacja jest preferowaną metodą leczenia u pacjentów z małymi pierwotnymi rakami podstawnokomórkowymi, rakami płaskonabłonkowymi i trichoepithelioma. Nie jest jednak leczeniem, a pacjenci muszą być do niego dobrze przystosowani.

Elektrokoagulacja jest zabiegiem niechirurgicznym, który polega na zastosowaniu zmiennego prądu elektrycznego o wysokiej częstotliwości. Podczas zabiegu elektroda jest wprowadzana do kontaktu z chorą tkanką i przesuwana powoli po jej obwodzie. Skoagulowana tkanka jest następnie usuwana, zwykle za pomocą kiret. W zależności od wielkości guza, zabieg ten może być powtarzany nawet dwa lub trzy razy. Pomimo ryzyka opóźnionego krwawienia, większość pacjentów wraca do zdrowia i jest wypisywana po 48 godzinach. Istnieje jednak kilka powikłań, które mogą wystąpić, w tym gorączka pooperacyjna, krwawienie, ropień okołoodbytniczy i perforacja.

Aby zabieg zakończył się sukcesem, konieczne jest ustalenie z pacjentami jasnych oczekiwań. Cele te mogą obejmować czas potrzebny do zagojenia się rany, wielkość rany lub wyższą jakość życia. Gdy pacjenci mają konkretne oczekiwania dotyczące leczenia, rozsądnie jest zastosować agresywne podejście. Jeśli natomiast nie spodziewają się gojenia, zaleca się bardziej zachowawcze podejście. Inne ważne cele to zmniejszenie bólu, opanowanie wysięku i ograniczenie zapachu.

Opcje leczenia ran po elektrokoagulacji obejmują zastosowanie maści kolagenowej lub resekcji stycznej. Lekarz najpierw zbada ranę i oceni prawdopodobieństwo zakażenia oraz czynniki komplikujące. Może on również zlecić analizę moczu i posiew dotkniętego obszaru w celu zidentyfikowania infekcji bakteryjnych. Pacjent może również potrzebować szwów, a także zastrzyku przeciwtężcowego lub szczepionki wzmacniającej.

Inne wpisy:  Czy krioterapia jest skuteczna w leczeniu kręgosłupa?

Celem debridementu jest stworzenie żywego łożyska rany poprzez usunięcie martwiczej, niedokrwiennej i zakażonej tkanki. W tym celu krawędź skóry jest wycinana obwodowo, najlepiej przy użyciu stopniowanego podejścia od zewnątrz do wewnątrz. Pomaga to w osiągnięciu dokładnego oczyszczenia i hemostazy przy jednoczesnym ograniczeniu krwawienia.

Działania niepożądane

Elektrokoagulacja jest techniką zabiegową stosowaną w hemostazie chirurgicznej i niszczeniu tkanek głębokich. Jest często preferowana w stosunku do innych metod w leczeniu małych, pierwotnych raków podstawnokomórkowych i niepowikłanych raków płaskonabłonkowych. Jest szczególnie przydatna w leczeniu trichoepithelioma. Chociaż procedura ta ma pewne działania niepożądane, elektrokoagulacja może być doskonałą opcją w pewnych okolicznościach.

Elektrokoagulacja jest procedurą, w której prąd elektryczny jest aplikowany przy użyciu elektrod monopolarnych lub bipolarnych. Energia wytwarzana przez te elektrody jest stosunkowo niska, ale wytwarza prąd o dużym natężeniu. Zwykle wykonuje się go u pacjentów, którzy są przytomni i mogą kontrolować swoje krwawienie. W wyniku tego procesu mogą jednak powstać trwałe blizny i białe ślady.

W serii pacjentów leczonych w Mayo Clinic odnotowano pozytywne wyniki elektrokoagulacji. Około jedna trzecia pacjentów przeżyła ponad pięć lat po leczeniu. Procedura ta może również kontrolować krwawienie po operacji lub urazie. Metoda polega na zastosowaniu elektrody w ranie. Końcówka elektrody jest podgrzewana przez prąd elektryczny, niszcząc nieprawidłową tkankę. Procedura ta jest również znana jako elektrochirurgia lub elektrofulguracja.

Elektrokoagulacja jest skuteczna w usuwaniu brodawek. Wymaga jednak znieczulenia, w zależności od wielkości i lokalizacji brodawki. Ważne jest, aby przed zabiegiem pacjent miał odpowiednią dawkę znieczulenia. Dodatkowo chirurg powinien być w stanie kontrolować głębokość i szerokość rany. Wyniki elektrokauteryzacji zależą od umiejętności i doświadczenia operatora. Zabieg powinien być wykonany na reprezentatywnej brodawce, aby lekarz mógł dokonać oceny patologicznej rany. Oprócz elektrokauteryzacji należy wykonać reprezentatywną fulgurację brodawki, najlepiej z użyciem białego koagulatu.

Inne wpisy:  Skutki uboczne krioterapii

Inną alternatywą dla elektrokoagulacji w leczeniu ran jest stosowanie środków hemostatycznych. Środki te zmniejszają ilość koniecznej podczas zabiegu elektrokoagulacji i minimalizują termiczne uszkodzenie otaczających tkanek. Środki te są jednak pomocne tylko w połączeniu z elektrokoagulacją i nie powinny być stosowane samodzielnie.

Zalecenia

Elektrokoagulacja jest zabiegiem chirurgicznym mającym na celu zniszczenie naczyń krwionośnych i zatrzymanie krwawienia. Zabieg jest zwykle wykonywany w jednej sesji. Może być jednak powtórzony w dwóch etapach w odstępach około jednego miesiąca. Zabieg niesie ze sobą ryzyko krwawienia pooperacyjnego, powstawania blizn i przedłużonej rekonwalescencji. Częstość nawrotów wynosi od dziewięciu do czterdziestu dwóch procent.

Szwy należy zakładać ostrożnie, aby uniknąć zakażenia i zmniejszyć ryzyko rozerwania skóry. Ciasne szycie może doprowadzić do rozpadu rany i martwicy. Również zbyt rzadkie stosowanie elektrokoagulacji może spowodować nadmierne krwawienie i powstanie krwiaka. Martwa przestrzeń wokół krwiaka osłabia linię szwów i służy jako ognisko infekcji. Jeśli rana ulegnie zakażeniu, linia szwów musi zostać otwarta, aby umożliwić drenaż. Pacjent powinien otrzymać jak najwięcej informacji na temat procesu gojenia.

Zalecenia dotyczące pielęgnacji ran septycznych po elektrokoagulacji są podobne do zaleceń dotyczących gojenia się ran po miejscowym wycięciu. Pacjenci ze zmianami egzofitycznymi radzą sobie lepiej niż ci ze zmianami owrzodzonymi. W badaniu Hughesa i wsp. (1982) elektrokoagulacja była bardziej skuteczna u chorych ze zmianami egzofitycznymi w porównaniu z chorymi ze zmianami owrzodzonymi.

Elektrokoagulacja jest skuteczną metodą usuwania rozrostów skóry. Pacjenci odnoszą korzyści z minimalnego bólu, minimalnej ilości blizn i minimalnej opieki pooperacyjnej. Ponadto elektrokoagulacja może usunąć wszystkie rodzaje łagodnych rozrostów skóry, w tym brodawki. Może również zapobiegać wzrostowi złośliwych guzów. Pacjenci powinni upewnić się, że zabieg jest wykonywany przez renomowaną klinikę o dobrej reputacji.

W procesie elektrokoagulacji wykorzystuje się dwie elektrody, które generują prąd o niskim napięciu i wysokim natężeniu. Elektrody przykładane są w poprzek zmiany, aż do momentu koagulacji danego obszaru. Koagulant tworzy się na powierzchni skóry, ograniczając uszkodzenia okolicznych tkanek.

Udostępnij ten Artykuł
Zostaw Komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *